Ne onunla olabilmek ne de onsuz kalmayı istemek
İmkansız kadar yakın kocaman iki seçenek
Ne konuşabilmek ne de doyasıya ağlayabilmek
Elde kalan tarifsiz bir sızı
İçinizde sizi kanatan bazen derin derin nefes almak istemenizi sağlayan anlamsız
Belki de bildiğinizi kendinizden bile saklamaya çalıştığınız duygular
Susturulmaya alıştırılmış içten içe çığlığı iniltisi yükselen
O derin sevginiz…
Hepsini toplamak
Üzerine bir kilit vurup , en azından sakinleştirinceye kadar orada tutmak istiyorum
Şimdi soruyorum kendime yapmadın mı diyorum..
Çokça kez; peki diyorum.Şimdi nerdesin?
Dev bir bedenin yanında ufacık bedenimle başımı kaldırıp bakıyorum yüzüne,başım ise göğsünde.Nefes alışverişini dinliyorum. Tekrar başımı kaldırıyorum yumuk yumuk olmuş bir çift göz şefkatle bakıyor.Sanki yavrusunu sever gibi almış kanatlarının arasına güvendesin diyor,güvendesin... Sakın korkma.
Korkmuyorum da. Kendimi hiç olmadığım kadar masum, savunmasız, içini sevgiyle ısıtan ,ürkek bir çocuk şefkatinde buluyorum. Her şey o kadar güzel ki, her insan gibi bende durdurmayı istiyorum zamanı, İmkansız bir umutla bu fikre bağlanıyorum. Gel gör ki sandığımdan da hızlı ilerliyor zaman ve öylece bir nefeste son buluyor.
Ben hiçbir zaman susan taraf olmadım hayatımda. Fakat gün gelir öyle birini tanırsınız ki, sizi geveze yaptığı gibi, karşısında lal olursunuz. Aklınızdan geçen onca şeyi yutar, konuşmadan bakar, dokunmaya korkar ve sonunda olmadığınız bir siz yaratırsınız.
Yarattım.
Her defasında derin bir nefes alırken buldum kendimi, Ağlayıp sızlanmak isteyip, taş gibi katı buldum hep yüreğimi.
Tarif edemediğim bir şeyler oluyor. Elimi uzatsam belki dindireceğim bazı şeyleri, o zaman açacağım kapısını kalbimin o zaman girecek ve bana bulmamı sağlayacak yerini. Her şey keşke buraya yazabildiğim kadar kolay ve basit olabilseydi. Gerisini belki bir gün duyması gereken birisine söylerim. Ve bir gün bağıra bağıra şarkılar söyleyebilir, dilediğim gibi hissettiğim anı yaşar, doyasıya ağlayabilirim...
Destina Y.
Ben hiçbir zaman susan taraf olmadım hayatımda. Fakat gün gelir öyle birini tanırsınız ki, sizi geveze yaptığı gibi, karşısında lal olursunuz. Aklınızdan geçen onca şeyi yutar, konuşmadan bakar, dokunmaya korkar ve sonunda olmadığınız bir siz yaratırsınız.
Yarattım.
Her defasında derin bir nefes alırken buldum kendimi, Ağlayıp sızlanmak isteyip, taş gibi katı buldum hep yüreğimi.
Tarif edemediğim bir şeyler oluyor. Elimi uzatsam belki dindireceğim bazı şeyleri, o zaman açacağım kapısını kalbimin o zaman girecek ve bana bulmamı sağlayacak yerini. Her şey keşke buraya yazabildiğim kadar kolay ve basit olabilseydi. Gerisini belki bir gün duyması gereken birisine söylerim. Ve bir gün bağıra bağıra şarkılar söyleyebilir, dilediğim gibi hissettiğim anı yaşar, doyasıya ağlayabilirim...
Destina Y.