Öylesine*

Acımtırak bir tadı vardır kelimelerin,
Telaffuz ederken kanırtan dikenleri

Düşünürken sersemleten
Susarken tokatlayan
Giderken ölen anları vardır hafızamızda…

Kimi zaman susar,

Kimi zaman konuşur ,

Kimi zamansa An’ı öylece bırakıp döneriz arkamızı

Ve                                                                                 

Gıcırdayan bir kapının ardında kalır bütün düşlerimiz.

Vidası çıkıp,düşen çerçevenin camları arasında kalan buruk bir fotoğraf  örter geride ki yalnızlığımızı.

Pencere kenarına oturur ,bir yudum sıcaklık bekleriz köşebaşına her çıkandan

Görmezler.

Öylece süzülüp giderler parmaklarımızın arasından.

İşte tam da o an

Yarım kalan sancılarımız gibi sevgimizi de kaldırırız.

Tıpkı üzerini toz kaplamış, unutulmuş ve kuşatılmış anılar gibi

Tıpkı!

Zamanla sınanmış,nedensiz terk edişler gibi.

Destina Y: