dün bugün ve hiç

Kolay olmadı

Çokça gürültülü ve ıslak ilerledi zaman

Hafif sancılarıyla, kedinin fareyle oynadığı gibi

Hem hızlı, hem yavaş

Hem sakin, hemde son noktaymışcasına savurdu darbelerini.

Sonrasında fark ettim ki..

Döküntüler arasında kaybolup

Zaman karşısında bugünü dün belleyip

Nasılda aciz,

Nasılda çıplak kalı vermişiz saniyelerin ortasında.

Hırslarımıza yenik halde

nemli gözlerle çırpınışlarımızı izlerken

beslenmeyi de öğrenmişiz,

tam da tükenmişliğin ortasında!

birer yitik ,birer katil gibi…

başka hayatların tazeliğini soluyarak

öylesine aciz

öylesine korkak

öylesine hiç!

mağlupsun insanoğlu kabul etmeli artık…Gerçeklerinden kaçarak geldiğin bu günde;için biraz olsun soğumalı, çaldığın bedenleri salı vermelisin ait olduklarına. Kendi kendinin esaretinden kurtulmalı nefes almanın ne demek olduğunu anımsamalısın. En önemlisi de artık kendini kandırmayı bi yana  bırakıp bugünü  dünle yaşamaktan vazgeçmelisin. Eğer gerçekten düne ait olsaydın “dün” olmazdı öyle değil mi?

Bir daha geri getiremeyeceğin anlarını bırak gitsin.İstediği yerlere,istediği insanlara kanatlansın. Bilinmezliklerinde dalgalandırsın seni, işte o zaman derin bir nefes al.Düştüğün yerden başkalarının duygularıyla ,zayıflıklarıyla değilde; kendi egona yenik düşmeden son damlan ile kalk ayağa.
Destina Y.